เขตคลองมองเมือง (เลขเรียกหนังสือ DS589.ก4บ69 2565)

Abstract

‘เขตคลองมองเมือง’ (เลขเรียกหนังสือ DS589.ก4บ69 2565) โดย บัณฑิต จุลาสัย และรัชดา โชติพานิช. . วัดธาตุทองในปัจจุบันมิใช่วัดที่ตั้งอยู่บนพื้นที่เดิม หากเกิดจากการรวม วัดธาตุ และ วัดทองล่าง ซึ่งเคยตั้งอยู่บริเวณคลองเตย ภายหลังรัฐบาลมีโครงการพัฒนาพื้นที่และก่อสร้างท่าเรือคลองเตยในช่วงปี พ.ศ.2480 วัดทั้งสองแห่งจึงถูกย้ายมายังพื้นที่ปัจจุบันในเขตพระโขนง พร้อมอัญเชิญพระพุทธรูป พระบรมสารีริกธาตุ และศาสนวัตถุสำคัญมาประดิษฐานไว้ ก่อนจะได้รับพระราชทานนามว่า "วัดธาตุทอง" การย้ายวัดครั้งนี้นับเป็นหลักฐานสำคัญที่สะท้อนการเปลี่ยนแปลงของกรุงเทพมหานคร จากเมืองที่เคยมีชุมชนตั้งเรียงรายตามลำคลอง สู่มหานครสมัยใหม่ที่เติบโตจากการสร้างถนน ท่าเรือ และระบบคมนาคมใหม่ ๆ ดังที่หนังสือ ‘เขตคลองมองเมือง’ อธิบายถึงพัฒนาการของพื้นที่กรุงเทพฯ ว่ามีความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับลำคลอง การตั้งถิ่นฐาน และการขยายตัวของเมืองในแต่ละยุคสมัย ซึ่งพื้นที่พระโขนงเองก็เป็นหนึ่งในพื้นที่ที่เปลี่ยนแปลงไปอย่างมากตามการพัฒนาของเมือง . ภายในวัด สิ่งที่โดดเด่นที่สุดคือ พระอุโบสถ อันมีสถาปัตยกรรมไทยประยุกต์ที่สง่างาม หลังคาซ้อนลดหลั่นอย่างงดงาม หน้าบันประดับลวดลายไทยอย่างประณีต ขณะที่ภายในประดิษฐานพระประธานอันงดงามเป็นศูนย์รวมศรัทธาของพุทธศาสนิกชน เมื่อแสงอาทิตย์ส่องผ่านช่องหน้าต่างเข้าสู่ภายในอุโบสถ จะช่วยขับให้บรรยากาศดูสงบ เย็น และเปี่ยมด้วยความศักดิ์สิทธิ์ เป็นพื้นที่ที่สะท้อนทั้งคุณค่าทางศิลปกรรมและความศรัทธาที่สืบทอดต่อกันมาหลายทศวรรษ